Η διδαχή της παράνοιας και η Παιδεία

Σε ολόκληρο τον κόσμο η Παιδεία θεωρείται ευλογία. Ακόμη και στην Ελλάδα, οι παλιοί συνήθιζαν να λένε ότι «όπου ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή». Μόνο στην Ελλάδα της χαχαμπούχα εξέγερσης θα μπορούσε να θεωρηθεί κατάκτηση το κλείσιμο των σχολείων και των πανεπιστημιακών σχολών. Από την εποχή που χλευαζόταν το σύνθημα της ΚΝΕ «Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα» μέχρι τις καταλήψεις για ψύλλου πήδημα και μέχρι το σύνθημα που γράφτηκε με μαύρο σπρέι «Στον δρόμο της εξέγερσης βαδίζουμε ξανά, 500+ σχολεία κλειστά», το πολυτιμότερο αγαθό που μπορεί να προσφέρει μια κοινωνία στα παιδιά της έχει μπει στον πάτο της ιεράρχησής τους.

Κι ενώ κινδύνευσε να καεί η Αθήνα για την εκπαίδευση ενός μόνο νέου –και καταδικασθέντος για ληστεία τράπεζας–, το δικαίωμα στην Παιδεία χιλιάδων άλλων νέων καταπατείται καθημερινά από επαναστατημένα γκρουπούσκουλα που εμποδίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία με τους συνήθεις αντιδημοκρατικούς τρόπους.

Πώς κατέληξε λοιπόν η χώρα όμηρος διάφορων παραλογισμών σε κάθε πτυχή του κοινωνικού της βίου; Πώς φτάσαμε κάθε χρόνο –μα κάθε χρόνο!– να καταλαμβάνονται τα σχολεία με παντός είδους αιτήματα; Πώς αυτή η κοινωνία έφτασε σχεδόν να θεσμοποιήσει ετήσιες τελετές καταστροφής των κέντρων των πόλεων και μάλιστα δύο φορές τον χρόνο· μία στις 17 Νοεμβρίου και μία στις 6 Δεκεμβρίου; Μήπως, τελικά, η παράνοια διδάσκεται στη νέα γενιά εξ απαλών ονύχων;

ΣΟΚ! Παγκόσμια συνομωσία για να μην κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ!

Φαίνεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει τόσο πολύ ενθουσιαστεί με την ιδέα ότι θα γίνει Πρωθυπουργός και θα κάνει τις αγορές να χοροπηδάνε στον ήχο της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, ώστε το επανέλαβε στην Κρήτη―προσαρμοσμένο, εννοείται, στα τοπικά μουσικά ήθη. Αντί οι αγορές να χορεύουν με νταούλια και ζουρνάδες, θα χορεύουν πεντοζάλι και ο ίδιος θα παίζει την λύρα.

Δεδομένου ότι δεν έχουμε δει ακόμη τίποτε από την γραφικότητα μιας προεκλογικής περιόδου, είναι πιθανόν να το πει ξανά και ξανά, διότι όσο και αν είναι εντελώς εξωπραγματικό, ικανοποιεί προφανώς τον εγωισμό και τον τσαμπουκά των αδαών ψηφοφόρων που επιδιώκει να δελεάσει.

Ισχυρίζεται επιπλέον, ότι μεγάλο μέρος του χρέους που βρίσκεται στα χέρια των χωρών μελών της Ευρωζώνης αλλά και του ΔΝΤ (μεγαλύτεροι μέτοχοι του οποίου είναι οι ΗΠΑ, Ιαπωνία κτλ) θα κουρευτεί επείδή εκείνος θα είναι μάγκας και καραμπουζουκλής και θα διαπραγματευτεί σκληρά.

The ECB is not the German central bank

For many years, the debate about whether the European Central Bank (ECB) was too heavily influenced by Germany was confined to academic papers. As of late, it has become the central policy question of the eurozone. Germany is more influential at the ECB than it should be. In fact, Mario Draghi’s penchant for seeking German approval has been his biggest mistake as head of the ECB. He should end it. If he waits until the German public comes around to looser ECB policy, it might be too late, as the seemingly unstoppable fall in inflation and the eurozone’s weak growth prospects show. The Bundesbank, rather than torpedoing reasonable ECB decisions, should throw its weight behind a more expansionary monetary policy and back the ECB.

Αριστεροί μύθοι και πικρές αλήθειες για τα Δεκεμβριανά

Τα δραματικά γεγονότα του Δεκεμβρίου- Ιανουαρίου 1944 στην Αθήνα έχουν δώσει λαβή για την καλλιέργεια μιας ολόκληρης μυθολογίας από την πλευρά του ΚΚΕ και άλλων συνιστωσών της ελληνικής Αριστεράς. Προσωπικά δεν συμμερίζομαι απόψεις τύπου μαύρο-άσπρο (π.χ. όλοι οι δεξιοί είναι καλοί και όλοι οι αριστεροί είναι κακοί), αλλά πιστεύω ότι η νέα γενιά Ελλήνων δεν είναι υποχρεωμένη να τρέφεται με την μυθολογία και την παραφιλολογία μιας συγκεκριμένης παρατάξεως. Θα προσπαθήσω να δώσω κάποιες παραμέτρους και ορισμένα ιστορικά στοιχεία, ώστε να βοηθήσω την απαγκίστρωση της νεοελληνικής ιστοριογραφίας από μύθους συστηματικά και περίτεχνα καλλιεργημένους επί δεκαετίες.

Ερώτημα 1ο. Το ΚΚΕ επί κατοχής απλώς βοηθούσε τον αγώνα κατά των κατακτητών ή προετοίμαζε μεθοδικά την αρπαγή της εξουσίας και τον ένοπλο αγώνα κατά του αστικού κοινοβουλευτικού καθεστώτος;

Οι ξένοι επενδυτές ανακαλύπτουν το πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ

Σήμερα έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα των συναντήσεων των "οικονομολόγων" του ΣΥΡΙΖΑ Σταθάκη και Μηλιού με διεθνείς επενδυτές στο City του Λονδίνου. Σκοπός των δύο να εξηγήσουν και να καθυσηχάσουν τις "αγορές" ότι το σχέδιο ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία είναι μελετημένο, κοστολογημένο και ότι θα πετύχουν εκεί που άλλοι έχουν αποτύχει.

Προφανώς δεν διδάχτηκαν τίποτα απο την ταπεινωτική αναδίπλωση της Κυβέρνησης, που τον Σεπτέμβριο μιμούμενη την ρητορική ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και λοιπών λαικιστικών δυνάμεων "έσκιζε μνημόνια" ενώ τον Οκτώβριο εκλιπαρούσε τους εταίρους να μπει η χώρα σε ενισχυμένη επιτήρηση.

Την αρχή έκανε η Bank of America - ML η οποία ακούγoντας αυτά που είπε ο Σταθάκης στους πελάτες της θεωρεί ότι τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη ιδιαίτερα ανησυχητικά:

Πόσο βοηθάει η ύπαρξη εθνικού νομίσματος την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας;

Τα χρόνια της ελληνικής οικονομικής κρίσης, αναπτύχθηκε ένας διάλογος σχετικά με την αναγκαιότητα ή μη μιας οικειοθελούς αποχώρησης της Ελλάδας από την Ζώνη του Ευρώ (ΖτΕ), προκειμένου να αποκτήσει εθνικό νόμισμα που θα μπορούσε στην συνέχεια να υποτιμήσει και έτσι να καταστήσει την οικονομία της πιο ανταγωνιστική.

Οι υπέρμαχοι της λύσης του εθνικού νομίσματος παρουσιάζουν την εξής απλοϊκή θα λέγαμε οπτική: Ότι παλαιότερα κόστιζε σε ευρώ, τώρα θα κοστίζει φθηνότερα σε δραχμές. Έτσι τα εξαγωγικά προϊόντα και οι υπηρεσίες μας θα γίνουν φθηνότερα και άρα θα μπορούν να ανταγωνιστούν στις διεθνείς αγορές με πλεονέκτημα. Επιπλέον, όποτε προκύπτει ανάγκη θα μπορούμε να «τυπώνουμε» χρήμα για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις.

Ας ξεκινήσουμε απαντώντας στο μονολεκτικά στο ερώτημα «να πάμε σε εθνικό νόμισμα, ναι ή όχι». Η απάντηση κατά την γνώμη μας είναι ένα κατηγορηματικό όχι, ειδικά στην παρούσα συγκυρία.

Γιατί όχι;

Η αποκαθήλωση του Ν. Ζαχαριάδη

Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, η ηγεσία του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Νίκο Ζαχαριάδη, εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι. Είχε να αντιμετωπίσει, εκτός από την ήττα, την αναγκαστική εγκατάσταση των μαχητών του ΔΣΕ και δεκάδων χιλιάδων άλλων ανθρώπων από τα θέατρα του εμφυλίου πολέμου στις Λαϊκές Δημοκρατίες.

Η άρνηση της στρατιωτικής ήττας εκ μέρους της ηγεσίας του ΚΚΕ, που αποτυπώθηκε στο σύνθημα «το όπλο παρά πόδα» και η οργάνωση, σε συντονισμό με τις ανατολικές χώρες, στρατοπέδων εκπαίδευσης για την αποστολή παρανόμων στελεχών στην Ελλάδα με στόχο την καθοδήγηση των οργανώσεων του ΚΚΕ αλλά και τη συλλογή πληροφοριών και εκτέλεση σαμποτάζ, ενέτειναν τις ήδη μεγάλες δυσχέρειες (στρατοδικεία, φυλακές, εξορίες, εκτελέσεις) των κομμουνιστών που παρέμειναν στη χώρα.

Ο θάνατος του Στάλιν το 1953 άνοιξε στην ίδια την ΕΣΣΔ δρόμους αμφισβήτησης αυτού του εγκατεστημένου μοντέλου εξουσίας. Οπως ήταν επόμενο, οι εξελίξεις στην ΕΣΣΔ επηρέασαν άμεσα το ΚΚΕ.

Η επανάσταση των βολεμένων

Αν εξαιρέσεις τη στενοχώρια μας και τις ζημιές, οι επιθέσεις στην ATHENS VOICE ίσως έχουν και μια χρησιμότητα. Γιατί είναι αποκαλυπτικές. Ποιοι μπορεί να στοχοποιούν μια εφημερίδα πόλης η οποία, επιπλέον, ξεκινάει κάθε βδομάδα με μένα να επαναλαμβάνω μονότονα, σε όλες τις παραλλαγές, την ίδια ακριβώς φράση, «το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να διασώσει ό,τι μπορεί από το οικονομικό μοντέλο της χρεοκοπίας φορτώνοντας την κρίση στα ασθενέστερα στρώματα»; Πάντως όχι τα θύματα της κρίσης.

Το σύστημα εξουσίας που χρεοκόπησε το 2009, είχε δείξει από την αρχή τις διαθέσεις του. Το 2010 δεν είχε συμβεί τίποτα απ’ όσα έγιναν μετά, ούτε 100δες χιλιάδες επιχειρήσεις είχαν κλείσει, ούτε 1 εκατομμύριο άνθρωποι είχαν μείνει άνεργοι. Μιλούσαμε για κάποιες μειώσεις μισθών 10%, για κατάργηση του «επιδόματος έγκαιρης προσέλευσης», για πλαφόν αυξήσεων στις συντάξεις των 2.000 ευρώ. Κι όμως οι συγκρούσεις ήταν απίστευτα βίαιες. 3 άνθρωποι δολοφονήθηκαν στη Μαρφίν. Για τι πράγματα μιλούσαμε τότε;

Δεκέμβρης 1944 - Πώς φτάσαμε στη σύγκρουση

Του Σάκη Μουμτζή*

Σήμερα 70 χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε, πως όσο σημαντικές ήταν οι 33 ημέρες που διήρκεσαν οι μάχες στην Αθήνα άλλο τόσο σημαντικό ήταν το δίμηνο που προηγήθηκε και που οδήγησε στη σύγκρουση. Γιατί αυτή δεν προήλθε απο τις σφαίρες της αστυνομίας στις 3 Δεκεμβρίου 1944 στο Σύνταγμα –όπως είναι η ‘επίσημη εκδοχή, δηλαδή αυτή της Αριστεράς– αλλά ήταν προϊόν της απόφασης που ειχε πάρει η ηγεσία του ΚΚΕ στις 27 Νοεμβρίου, σε συνεδρίαση του Π.Γ. στο Αρεταίειο νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν ο Γ Ιωαννίδης, γραμματέας μαζί με τον Σιάντο του κόμματος. Ενδιαφέρον λοιπόν παρουσιάζει όλη αυτή η διαδρομή που κατάληξή της είχε αυτήν την απόφαση, δηλαδή ο ΕΛΑΣ να μην παραδώσει τα όπλα του στις 10 Δεκεμβρίου, ημερομηνία που είχε ορίσει η κυβέρνηση Εθνικης Ενότητας.

Ανάπτυξη μετά απο πολλά χρόνια

Την προηγούμενη εβδομάδα, η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε κάτι που εδώ και πολλά χρόνια δεν έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε:
Σημαντική αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,7% το Γ Τρίμηνο του έτους που αποτελεί την καλύτερη επίδοση στην Ευρωζώνη.

Επίσης αναθεώρησε τα στοιχεία του ΑΕΠ Β τριμήνου σε ανάπτυξη 0,4% κάνοντας το το 1ο τρίμηνο που η οικονομία αναπτύσσεται από το Α τρίμηνο 2010.

Ασχέτως των επί μέρους παραμέτρων και υπαρκτών προβλημάτων, είναι ένα θετικό ορόσημο που τερματίζει την μεγαλύτερη ύφεση που έχει υποστεί η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες.