17 Νοέμβρη και ΣΥΡΙΖΑ. Σχέσεις στοργής

Τις τελευταίες μέρες γεγονότα και δηλώσεις μας έκαναν να θυμηθούμε τους υπόγειους διαδρόμους με τους οποίους επικοινωνούν ομάδες και κόμματα της αριστεράς με την «επαναστατική βία». Ένα θέμα ιδιαίτερα ενοχλητικό και ανησυχητικό, καθώς στη χώρα μας βρίσκεται στην εξουσία ένα κόμμα που διάφορες συνιστώσες του στο παρελθόν όχι μόνον την εκθείαζαν, αλλά, αν κρίνουμε από τη δράση τους στα Δεκεμβριανά του 2008, την εξασκούσαν κιόλας.

Είναι γνωστό πως στο θεωρητικό οπλοστάσιο της αριστεράς η εναλλαγή μορφών δράσης, νόμιμη - παράνομη, ειρηνική - ένοπλη, ήταν απολύτως αποδεκτή, κάτι που ιστορικά χαρακτήρισε και την πορεία της στον εικοστό αιώνα. Η θεωρητική επεξεργασία του ειρηνικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό των Ιταλών κομμουνιστών, που την εγκολπώθηκαν και τα περισσότερα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα, απέκοψε τον μεγαλύτερο κορμό της αριστεράς από την «επαναστατική βία» σε όλα τα επίπεδα.

Αυτό είχε ως συνέπεια εκατομμύρια Ευρωπαίοι αριστεροί να εναντιωθούν έμπρακτα στις πράξεις των ομάδων της επαναστατικής αριστεράς, συμμετέχοντας σε μαζικές συγκεντρώσεις που τις καταδίκαζαν. Η απομόνωση ήταν ιδεολογική, πολιτική και πάνω απ΄ όλα ηθική. Δεν υπήρχε επαναστατικός φόνος. Ήταν φόνος κοινού ποινικού δικαίου.

Αλλαξο... Συριζιές: Ο ένας υπουργός διορίζει τον συγγενή του στο γραφείο του άλλου

Πριν από έναν χρόνο ο Τσίπρας υποσχόταν μια δημόσια διοίκηση ανεξάρτητη από τα κόμματα με λιγότερους συμβούλους - Σήμερα δεν προλαβαίνουν να καταγράφονται στα ΦΕΚ οι τοποθετήσεις εξαδέλφων, συζύγων και φίλων

Ενα απίστευτο γαϊτανάκι αλληλοεξυπηρετήσεων μεταξύ στελεχών της κυβέρνησης με τον έναν να διορίζει τους συγγενείς του άλλου τακτοποιώντας τους στο Δημόσιο εκτυλίσσεται στον έναν χρόνο της «Πρώτης φοράς Αριστεράς».

ΔΙΟριζοντες ΡΙζοσπαστικής Αριστεράς

Υπουργοί, γενικοί γραμματείς, βουλευτές και κομματικά στελέχη «βολεύουν» σαν να μην υπάρχει αύριο τα συγγενικά τους πρόσωπα σε πολιτικά γραφεία, ΔΕΚΟ αλλά και σε θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα προκαλώντας την κοινή γνώμη. Βέβαια, η στρατιά μετακλητών υπαλλήλων, συνεργατών και ειδικών συμβούλων του ΣΥΡΙΖΑ με κοινή αναφορά τους οικογενειακούς δεσμούς έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις δεσμεύσεις του ίδιου του πρωθυπουργού περί του τέλους της οικογενειοκρατίας και του κομματικού κράτους.

«Αποσυμφορούμε τον δημόσιο τομέα από τις στρατιές των συμβούλων και των μετακλητών υπαλλήλων και προωθούμε τη στελέχωση των γραφείων υπουργών, γενικών γραμματέων και διοικητών από τις τάξεις των δημοσίων υπαλλήλων, της δημόσιας διοίκησης. Ερχόμαστε για να εμπιστευθούμε τη δημόσια διοίκηση ανεξάρτητα από το σε ποιο κόμμα ανήκε», είχε δηλώσει ο κ. Αλέξης Τσίπρας στις 3 Ιανουαρίου 2015 από το βήμα του Διαρκούς Συνεδρίου του κόμματός του.

Μια δήλωση που ακυρώθηκε ευθύς αμέσως από την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ με την υιοθέτηση της πρακτικής βολέματος ημετέρων. Εκτός, όμως, από την πολιτική και ηθική διάσταση του φαινομένου, εξαιρετικά σημαντική είναι και η οικονομική παράμετρός του, αφού με το νέο μισθολόγιο η κυβέρνηση εκτοξεύει τις αποδοχές των «αυλικών» της με τον διπλασιασμό του μισθού των μετακλητών υπαλλήλων που προσλαμβάνονται στο Δημόσιο.

O υποτιθέμενος "θρίαμβος" του Ελληνικού τουρισμού με τουρίστες απο ΠΓΔΜ και Βουλγαρία

Απο το 2010 και μετά η Ελλάδα στάθηκε τυχερή μέσα στην "ατυχία" του να μπει σε μνημόνια. Είδε παραδοσιακές γειτονικές και ανταγωνιστικές τουριστικά σε αυτήν χώρες να μπαίνουν σε περιπέτειες σταθερότητας.

Η Αραβική Άνοιξη επηρέασε αρνητικά τον τουρισμό σε όλες τις χώρες της Βόρειας Αφρικής και Μέσης Ανατολής. Η Τουρκία επίσης ανα διαστήματα γνωρίζει περιόδους σοβαρών εντάσεων. 

Με αρκετούς απο τους ανταγωνιστές της να παραπαίουν και με τις εγχώριες τιμές να είναι σχετικά ελκυστικές, θα περίμενε κανείς ο τουρισμός να καλπάζει, και εκ πρώτης όψεως έτσι φαίνεται να είναι:  Με ολοένα και μεγαλύτερη συμβολή στο ΑΕΠ, άνω του 16%, κάθε χρόνο οι τουριστικές αφίξεις αυξάνονται με αλματώδεις ρυθμούς.

Ωστόσο αν κάποιος ελέγξει με λίγη προσοχή τα στατιστικά των αφίξεων που εκδίδει η ΕΛΣΤΑΤ θα διαπιστώσει κάτι ιδιαίτερα ανησυχητικό: Το μεγαλύτερο μέρος της πολυθρύλητης αύξησης του τουρισμού οφείλεται σε "τουρίστες" που έρχονται απο ΠΓΔΜ και Βουλγαρία.

Δείτε τον πίνακα παρακάτω για να διαπιστώσετε ότι οι τουρίστες εκ ΠΓΔΜ είναι περισσότεροι απο τους Γερμανούς τουρίστες και οι Βούλγαροι περισσότεροι απο τους Γάλλους:

Τι είναι ο «Πολιτιστικός Μαρξισμός»

Σαν μια γενική θεώρηση, ο «Πολιτιστικός Μαρξισμός» (Cultural Marxism) είναι η υπεράσπιση, προώθηση και εφαρμογή της Κριτικής Θεωρίας, και εν γένει η πολιτιστική, πολιτική και ακαδημαϊκή επιρροή διαφόρων ομάδων και κινημάτων εντός της μοντέρνας αριστεράς.

Οι ρίζες του πολιτιστικού μαρξισμού βρίσκονται στην επονομαζόμενη Σχολή της Φρανκφούρτης. Ο όρος εμφανίστηκε αρχικά ανεπίσημα για να περιγράψει τους «στοχαστές» που σχετίζονται με το Ινστιτούτο Κοινωνικών Μελετών του πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης(Goethe-Universität) την περίοδο του Μεσοπολέμου.

Αυτή η Σχολή έβλεπε με κριτικό τρόπο τόσο τον Καπιταλισμό όσο και τον Σοβιετικό Σοσιαλισμό και προσπάθησε να αντιμετωπίσει τα θεωρούμενα ως μειονεκτήματα του κλασσικού μαρξισμού ως μέσο επιδίωξης μιας κοινωνικής αλλαγής.

Η σκέψεις τους έγιναν γνωστές ως «Κριτική Θεωρία». Ο επακριβής προσδιορισμός και κατηγοριοποίηση της Κριτικής Θεωρίας είναι ιδιαίτερα δύσκολη γιατί αφορά ένα μεγάλο εύρος ιδεών, ατόμων και προσεγγίσεων. Η βασικότερη πτυχή της κοινή σε όλες της τις εκδοχές είναι η δημιουργία διεπιστημονικών θεωριών που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως εργαλεία κοινωνικού μετασχηματισμού.

Πώς οι μειώσεις φόρων αυξάνουν τελικά τα κρατικά έσοδα

Καθώς πληθαίνουν οι ενδείξεις πως η αύξηση των φορολογικών συντελεστών στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια οδηγεί σε μείωση των εσόδων του Δημοσίου, ενώ παράλληλα βαθαίνει την ύφεση, πληθαίνουν και οι φωνές που θυμίζουν τα ευεργετικά για την οικονομία αποτελέσματα από τη μείωση των φόρων. Μαζί τους πληθαίνουν και τα παραδείγματα χωρών που μείωσαν τους συντελεστές φορολογίας προσωπικού εισοδήματος ή των επιχειρήσεων και πέτυχαν αύξηση των εσόδων τους και επιτάχυνση της ανάπτυξης.

Η ιδιαίτερα έντονη αυτή συζήτηση για τα οφέλη της μείωσης των φορολογικών συντελεστών βρίσκεται επί δεκαετίες στην καρδιά επιστημονικών αλλά και ιδεολογικών αντιπαραθέσεων. Ομως οι περιπτώσεις χωρών που ευνοήθηκαν ευρέως από δραστικές μειώσεις των φορολογικών συντελεστών είναι σημαντικές για να αγνοηθούν. Η Ιρλανδία και η Κύπρος κατάφεραν να βγουν γρήγορα από την κρίση εξαιτίας των ιδιαίτερα ανταγωνιστικών φορολογικών συντελεστών τους, σημειώνουν οικονομολόγοι. Αλλες οικονομίες, όπως η βουλγαρική, απέφυγαν εξ ολοκλήρου την ύφεση βασιζόμενες σε δραστικές μειώσεις φορολογικών συντελεστών. Ακόμα όμως και η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, η αμερικανική, έχει να παρουσιάσει σημαντικές επιδόσεις μετά τις μειώσεις φόρων, με χαρακτηριστικότερη ίσως όλων την περίοδο Ρέιγκαν.

Το ελληνικό παράδοξο

H εκτρωματική πρόταση Κατρούγκαλου για το Ασφαλιστικό

Είναι γνωστό ότι τα νούμερα στο Ασφαλιστικό δεν βγαίνουν . Η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις χώρες με την μεγαλύτερη δαπάνη συντάξεων ως % του ΑΕΠ στην Ευρωζώνη. (Λεπτομέρειες σε ανάλυση της  Eurostat)

Η μεταρρύθμιση του είναι αδήριτη ανάγκη που συνδυάζεται βέβαια και με πολιτικό κόστος μιας και στην Ελλάδα του λαϊκισμού οποιαδήποτε μεταβολή σε συντάξεις θεωρείται νεοφιλελευθερισμός και αναλγησία ανεξάρτητα του σε τι ηλικία και με πόσες εισφορές βγήκε κάποιος στην σύνταξη.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, υπό την πίεση των εταίρων, μήνες τώρα προσπαθούσε να εκπονήσει ένα σχέδιο για το Ασφαλιστικό. Αυτές τις ημέρες που έγιναν γνωστές οι λεπτομέρειες της πρότασης Κατρούγκαλου μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι πρόκειται για έκτρωμα.

Γιατί;

Ένα απλό παράδειγμα.

Give Greece What It Deserves: Communism

Once in a great while an opportunity comes along to deliver justice to a people, giving them what they truly deserve. Greece’s time has come.

It must be dawning on all but the most obtuse member of the banking elite that they can’t possibly steal enough money from German taxpayers to save the Greek government from default. Put it off, maybe, but collapse is inevitable.

Once this happens, what is the purpose of casting Greece into some selective temporary financial purgatory where the irrelevant Greek economy can continue embarrassing anyone foolish enough to lend their dysfunctional government a dime? Why not go all the way and give the country what many of its people have been violently demanding for almost a century?

Let them have Communism.

Hard as it is for young people to believe, Communism was once a major historical force holding billions of people in thrall. Outside the halls of elite universities, who still takes it seriously? Sure we have Cuba, where the Castro deathwatch is the last thing standing between that benighted penal colony and an inevitable makeover by Club Med. Then there is Venezuela, though hope is fading that Hugo Chavez will carry the Bolivarian banner much longer now that he’s busy sucking down FOLFOX cocktails while checking for signs that his hair is falling out. And frankly, a psychopathic family dynasty ruling a nation of stunted zombies hardly makes North Korea a proper Communist exemplar.

Από μια τριχιά κρέμεται η επιβίωση της Δύσης

Για τις ανάγκες του νέου μου βιβλίου για το Αζερμπαϊτζάν, συνομίλησα προ καιρού με ένα μετριοπαθή αλλά πιστό μουσουλμάνο της κοινότητας του Αμπού Μπεκρ, στο Μπακού, που δεν μάσησε τα λόγια του:

"Εδώ στο Αζερμπαϊτζάν έχουμε εξασφαλίσει μια πραγματική όαση μετριοπάθειας και ηρεμίας. Τα πράγματα όμως δεν είναι παντού και για πάντα έτσι. Εσείς στη Δύση" μου σημείωσε με έμφαση, "κρίνετε τα πράγματα μέσα από τις δικές σας θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες και αντιλήψεις. Γι’ αυτό και συνήθως δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς συμβαίνει".

"Μα αντιδρούμε με ανθρωπισμό και με στήριγμα την ανοχή" του αντέτεινα.

"Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα σας" αποκρίθηκε. "Οι μουσουλμάνοι στη Δύση δεν ενσωματώνονται στον δικό σας τρόπο ζωής και στις δικές σας αξίες και αρχές. Κι αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο, διατηρώντας άσβεστες και τις αντιλήψεις άλλα και το μίσος που τους πλημμυρίζει. Εσείς σκέφτεστε ανθρωπισμό, λχ με τους πρόσφυγες, κι εισπράττετε τρομοκρατική βαρβαρότητα και φόνους. Απλά και μόνο επειδή είσαστε Δυτικοί και όχι μουσουλμάνοι. Οφείλετε να κατανοήσετε κάποιες θεμελιώδεις ισλαμικές αρχές. Που δεν μπορεί να τις απεκδυθεί κανένας αφοσιωμένος στις παραδόσεις μουσουλμάνος, όπου κι αν βρίσκεται. Λ.χ. η αρχή της "μετακίνησης" (χαιζίρια).

Σύμφωνα με το Κοράνι και πολλά "χαντίντ" (πράξεις κι ερμηνείας των εφαρμογής των κανόνων) αποτελεί ιερή υποχρέωση για κάθε πιστό η μετεγκατάσταση σε κομμάτια γης που δεν είναι, καθ’ όλον η εν μέρει, ελεγχόμενα από το Ισλάμ. Με βάση τις εντολές της "ντα’ ουα", που αποτελούν ένα είδος ισλαμικής επιταγής, όλοι αυτοί οφείλουν να εργασθούν για την διάδοση του μηνύματος του Ισλάμ και την εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού κράτους".

"Εννοείς δηλαδή πως η ροή μεταναστών ή προσφύγων γίνεται βάσει σχεδίου για την εσωτερική υπονόμευση των δυτικο- χριστιανικών χωρών;"

Τζιχαντιστής: 'Ενας φυσιολογικός τύπος μέχρι που...

Brother of key Paris suspect says he is a "normal lad" ενημερωνόμαστε για άλλη μια φορά για κάποιον φανατικό και συνεργούς του ο οποίος πυροβόλησε στο πλήθος αδιακρίτως μακελεύοντας το Παρίσι.

Την ίδια ιστορία έχουμε ακούσει για κάθε καλό παιδί που έγινε Τζιχαντιστής ή φανατικός μουσουλμάνος:

"Δεν είχε δώσει δικαιώματα όμως κάποια στιγμή ασπάστηκε το Ισλάμ"

"Έκανε παρέα με τα υπόλοιπα παιδιά ως ότου άρχισε να πηγαίνει στο τζαμί τακτικά"

"Δεν ήταν ιδιαίτερα ευσεβής και θρήσκος αλλά τότε άρχισε να φορά μπούρκα και σταμάτησε όλες τις σχέσεις με τις φίλες της"

Απο τα ανωτέρω παραδείγματα γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: 

Economist: Recapitalising Greek banks

The damage

BANKS have been at the centre of Greece’s economic and financial misfortunes this year, as the radical-left Syriza party won an election and then became embroiled in a bitter struggle with the country’s international creditors. Deposits drained out of them on fears that the country would leave the euro and revert to the drachma, inflicting huge losses on depositors. Banks’ woes multiplied when the European Central Bank (ECB) refused to provide them with further liquidity, forcing the government to close them for three weeks during the summer and to impose capital controls. In the end, Greece managed to secure a third bail-out and stay in the euro. But the injuries the banks had sustained along the way seemed ruinous.

As a result, the €86 billion ($94 billion) bail-out from the European Stability Mechanism (ESM), the euro zone’s rescue fund, included a buffer of up to €25 billion, or 14% of GDP, to rebuild the banks. The exact amount would be specified once the supervisors had combed through their books. The ECB, which has directly supervised big banks in the euro zone for the past year, was to examine the four main Greek banks—Alpha, Eurobank, National Bank of Greece (NBG) and Piraeus. Greece’s central bank was to review Attica, a smaller lender.

The supervisors appraised the banks’ assets as of the end of June 2015 to see how many loans had soured owing to the economy’s travails under Syriza. They also gauged the banks’ resilience through a stress test, which simulated the effects of an even worse recession in 2015-17 than the European Commission was already projecting. The commission envisaged GDP declining by 2.3% this year and 1.3% in 2016 before growing by 2.7% in 2017. Under the supervisors’ “adverse scenario”, GDP would be 5.9% lower in 2017 than in the commission’s “baseline” forecast.