Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Hitler and Stalin: Partners in crime

IT IS depressing that it even needed to be discussed. On July 3rd in Vilnius the parliamentary assembly of the Organisation for Security and Cooperation in Europe (OSCE), the continent's main outfit, passed a resolution equating Stalin and Hitler. It called for August 23rd to become an official day of remembrance for the millions who were repressed, murdered, deported, robbed and raped as a result of the infamous Molotov-Ribbentrop pact between Nazi Germany and the Soviet Union. That deal, and the secret protocols that went with it, were a death sentence for the countries from the Baltic to the Black sea. The poisonous after-effects linger until today.

The resolution should have met with particularly thunderous applause from the Russian side. After all, Russians by most measures suffered particularly badly under Stalin. Following Lenin's terrible legacy, he systematised the persecution of the country's brightest and best. Anyone reading the classic memoirs of Stalinism, such as “Kolyma tales” by Varlam Shalamov, or Nadezhda Mandelstam's “Hope against hope”, or a modern history such as Anne Applebaum's “Gulag”, is suffused with the horror of those years. It is hard to imagine anyone quibbling over their condemnation.

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Η αντιδραστική Αριστερά

Τ​​ι ελπίδες μπορεί να έχει για το μέλλον η νέα γενιά όταν η κυβερνητική ελίτ ζει στον Γράμμο του 1949 («με το όπλο παρά πόδα»), συζητά στα σοβαρά αν ζούμε τη συμφωνία της Βάρκιζας του 1945, ψάχνει να βρει στη χώρα την «Πέμπτη Φάλαγγα» του 1936 και φωνασκεί «η χούντα δεν τελείωσε το ’73»; Πώς μπορούν να διαχειριστούν την απίστευτη πολυπλοκότητα του σύγχρονου κόσμου στελέχη που νομίζουν ότι η λύση του μεταναστευτικού είναι πολλή συγκίνηση και λίγες «ανοιχτές δομές φιλοξενίας»· που πιστεύουν ότι τα capital controls είναι κάτι σαν το Καθαρτήριο πριν περάσουμε στον παράδεισο του «άλλου κόσμου»; Τι να καταλάβει από δανειακές συμβάσεις η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, αφού ονειρεύεται ότι ζει στο 1967, έτσι ώστε να φωνάζει «βοήθεια» μπροστά στις κάμερες; Πώς να χωνέψει την πολύπλοκη πραγματικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος η Αριστερή Πλατφόρμα, που νόμιζε ότι θα ξεκινήσει την επανάσταση κάνοντας πλιάτσικο στα αποθεματικά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στον Χολαργό;

Υπάρχει περίπτωση να μας οδηγήσουν στη νέα εποχή άνθρωποι που κάποτε θεωρούσαν ότι το Διαδίκτυο είναι όχημα του «πολιτιστικού ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ», βάφτισαν «τεχνοφασισμό» την ηλεκτρονική ψηφοφορία, και πιστεύουν ότι η κιμωλία και ο μαυροπίνακας είναι το άπαν της μορφωτικής διαδικασίας, ενώ «προτζέκτορες, επιδιασκόπια και λοιπά υποκατάστατα αποστειρώνουν τη διδακτική σχέση. Την εξαϋλώνουν τείνοντας τελικά να την καταργήσουν» (Α. Μπαλτάς, «Η διδακτική σχέση», «Αυγή» 6.4.2014.)

Η βελάδα του καθοδηγητή

Ο βασικός κορμός των κυβερνητικών στελεχών μοιάζει περισσότερο με τον καθοδηγητή που είχε στο ΚΚΕ ο κ. Τίτος Πατρίκιος, παρά με ανθρώπους του 21ου αιώνα: «Ηταν στην πλατεία Ψυρρή, αρχές του 1945, όταν (ο Τίτος Πατρίκιος) βρέθηκε αντιμέτωπος με τον εχθρό. Ο δε “εχθρός” ήταν άνδρας ευτραφής με βελάδα, γκέτες, ημίψηλο, μπαστούνι και πούρο. Ο νεαρός τότε ποιητής σοκαρίστηκε από το θέαμα του αδίστακτου καπιταλιστή, σοκαρίστηκε όμως ακόμη περισσότερο όταν το ίδιο βράδυ, στην παράνομη σύναξη των συντρόφων, διεπίστωσε πως ο εχθρός με τη βελάδα ήταν ο καθοδηγητής τους, ντυμένος όμως κανονικός άνθρωπος αυτή τη φορά. Επρόκειτο για στέλεχος του ΚΚΕ που του είχαν δώσει εντολή να ντυθεί απλά, σαν καθημερινός αστός, για να περάσει απαρατήρητος. Και ο άνθρωπος έκανε ό,τι μπορούσε για να προσεγγίσει τη στερεότυπη εικόνα του “αστού” που είχε στο μυαλό του, κάτι σαν σκίτσο του Γκέοργκ Γκρος ή σαν τον κύριο Πούντιλα του Μπρεχτ». (Τάκης Θεοδωρόπουλος «Η βελάδα και η γελάδα», «Καθημερινή» 24.6.2015.)

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015

Retirement At 45 And 8 Other Simple Reasons Greece Is Imploding Right Now

Greece is in the financial equivalent of complete and total panic right now, and the rest of the European Union is trying to figure out what to do with them.

Though Greece has been facing financial trouble for a while, it wasn’t until 2009 when things got really bad. The Friedrich Ebert Foundation (FES) reports that in that year Greece went from a fiscal crisis to a sovereign debt crisis before finally going into a recession. The International Monetary Fund (IMF) and European Commission have tried to help Greece out of the crisis by encouraging reforms in exchange for financial assistance. Negotiations, however, have stalled.

1. Political Favors And Corruption

Greek politicians and officials take much of the blame for their country falling into a crisis. According to FES, politicians used civil services and other public sector agencies to exchange political favors for votes and influence.

2. Growing Unemployment

There are many reasons Greece now faces such troublesome economics. Growing unemployment is a major contributor to why the country has struggled to get out of trouble. As the report from FES noted, the rise of unemployment is contributing to national poverty while also putting stress on an already struggling welfare system.

The British Journal of Industrial Relations found government benefits play a huge role on unemployment. As Greeks rely more on welfare benefits, funded with payroll taxes, demand for labor falls resulting in less job opportunities

In June, Market Watch reported that the unemployment rate was at 25.6 percent in Greece.

Συνολικές προβολές σελίδας