Πείραμα σοσιαλισμού σε μια τάξη μαθητών

Ένας καθηγητής οικονομικών σε ένα τοπικό κολλέγιο δήλωσε ότι δεν είχε αποτύχει ποτέ κάποιος σπουδαστής πριν, αλλά άφησε μεταξεταστέα πρόσφατα μια ολόκληρη τάξη.

Αυτή η τάξη επέμενε ότι ο σοσιαλισμός θα λειτουργούσε και ότι αν κανένας δεν ήταν φτωχός και κανένας δεν ήταν πλούσιος, το σύστημα θα λειτουργούσε ως ένας μεγάλος εξισωτής.

Ο καθηγητής έπειτα είπε «ο.κ., θα κάνουμε κι εμείς ένα πείραμα σε αυτήν την τάξη με σοσιαλιστικό σχέδιο». Όλοι οι βαθμοί στα γραπτά διαγωνίσματα θα υπολογίζονται κατά μέσο όρο και ο καθένας θα λάβει τον ίδιο βαθμό -έτσι κανένας δεν θα αποτύχει αλλά και κανένας δεν θα πάρει Α (άριστα)...

Μετά από το πρώτο τέστ, οι βαθμοί υπολογίστηκαν κατά μέσο όρο και ο καθένας πήρε ένα Β (λίαν καλώς). Οι σπουδαστές που μελέτησαν σκληρά στενοχωρήθηκαν και οι σπουδαστές που μελέτησαν λίγο ήταν ευτυχείς.

Καθώς το δεύτερο τέστ διεκπαιρεώθηκε, οι σπουδαστές που μελέτησαν ελάχιστα είχαν μελετήσει ακόμα λιγότερο και αυτοί που μελέτησαν σκληρά μελέτησαν λιγότερο. Ο δεύτερος μέσος όρος των διαγωνισμάτων ήταν ένα Γ (βάση)!

Ανδρέας Τσιπρανδρέου

Πολλές δημοσκοπήσεις δείχνουν πως οι Έλληνες θεωρούμε κατά μεγάλη πλειοψηφία τον Ανδρέα Παπανδρέου ως τον μεγαλύτερο ηγέτη της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί απόλυτα (και δίκαια κατά την γνώμη μου ) με αυτή την εκτίμηση αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Αυτό που ισχύει είναι πως στο συλλογικό υποσυνείδητο ο Ανδρέας συνεχίζει να βρίσκεται στο βάθρο και μάλιστα πρώτος.

Είναι λογικό; Ασφαλώς! Τη δεκαετία του 80 σημαντικό κομμάτι του ελληνικού λαού ένιωσε πως «μπήκε στο σύστημα». Η κατάργηση ορισμένων έως τότε αναχρονισμών, η πολυδιαφημισμένη διάλυση του κράτους-αστυνόμου κατεγράφησαν ως θετικές εξελίξεις. Το κακό είναι πως το εκκρεμές, όπως συχνά συμβαίνει στην Ιστορία σε περιόδους κοινωνικών εκρήξεων, πήγε πολύ μακριά από την άλλη μεριά.

Τελικά, πόσο έκοψε τις συντάξεις ο ΣΥΡΙΖΑ συγκριτικά με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ;

Η αγαπημένη κατηγορία του εκτοξεύει ο ΣΥΡΙΖΑ στους αντιπάλους του είναι ότι έχουν «πετσοκόψει τις συντάξεις». Ο ακριβής αριθμός διαφέρει, άλλες φορές είναι 11, άλλες φορές είναι 12, άλλες είναι 13 κοκ. Ο σύντροφος Μοσκοβισί βέβαια τον Αύγουστο του 18 δήλωνε ότι «το 2ο μνημόνιο δεν τέλειωσε γιατί ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν έκοψαν τις συντάξεις και δεν έκανε την μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό» κάτι που έκανε με άνεση ο ζεν πρεμιέ (τουλάχιστον έτσι πιστεύει για τον εαυτό του) υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Κατρούγκαλος.

Το βέβαιο είναι ότι περικοπές έγιναν και είναι βέβαιο ότι η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού είναι ακόμα εκκρεμής και πολλά ακόμα πρέπει να γίνουν.

Πόσο όμως περικόπηκαν οι συντάξεις από τον μνημονιακή περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ και πόσο την μνημονιακή περίοδο 2010-2014;

Το ηλεκτρονικό σύστημα idika.gr μας δίνει την απάντηση. Συγκρίνοντας μηνιαίες εκθέσεις ΗΛΙΟΣ για τις συντάξεις για τον μήνα Φεβρουάριο 15 οπότε και ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ με την αντίστοιχη έκθεση Ιουλίου 18 που είναι και η πιο πρόσφατη διαπιστώνουμε τα εξής:

Κόστος δημοσίου - Συγκριτικός χάρτης

Στην Ελλάδα ξέραμε ότι το κόστος λειτουργίας του Δημόσιου ήταν εξαιρετικά υψηλό από κάθε άποψη. Τόσο για τις δυνατότητες της χώρας, όσο και συγκριτικά με τους εταίρους μας στην Ευρώπη.

Με λίγα λόγια δαπανούσε πολλά χρήματα για να λειτουργεί.

Τώρα τελευταία παράλληλα με τις κλασικές αριστερές δοξασίες περι μεγαλώματος του Δημοσίου -φυσικά μέσω προσλήψεων ημετέρων- είναι της μόδας και σε άλλους χώρους να λένε ότι δεν υπάρχουν πλέον όρια μείωσης του κόστους και ότι πρέπει σιγά σιγά αναστρέψουμε την πορεία μείωσης του.

Είναι όμως έτσι; Τι κοστίζουν στην χώρα και στους φορολογούμενους οι δαπάνες ή το OpEx του κράτους; Ως "Δαπάνη" ορίζονται πληρωμές σε μετρητά για τις λειτουργικές δραστηριότητες της κυβέρνησης για την παροχή αγαθών και υπηρεσιών.

Περιλαμβάνει την μισθοδοσία των εργαζομένων (μισθοί - ημερομίσθια), τόκους-χρεολύσια, επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις, κοινωνικές παροχές, καθώς και άλλα έξοδα, όπως τα μισθώματα και τα μερίσματα.

Ο ακόλουθος πίνακας που αντλήθηκε απο την Παγκόσμια Τράπεζα με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία (2016) και είναι απολύτως ενδεικτικός:

Καταρρίπτοντας την εργασιακή θεωρία αξίας του Μαρξ

Εισαγωγή

Μεγάλος αριθμός ανθρώπων συνεχίζει να πιστεύει στην Μαρξιστική (στην ουσία Ρικαρντιανή βέβαια) θεωρία περί αξίας 1. Θεωρούν δηλαδή ότι η αξία ενός αγαθού είναι ανάλογη με την κοινωνικώς απαραίτητη ποσότητα εργασίας που χρειάστηκε για να παραχθεί. Αν και η Μαρτζιναλιστική επανάσταση στα οικονομικά άφησε λίγα περιθώρια ακόμα και σε Μαρξιστές να διατηρήσουν την πεποίθηση αυτή, εντούτοις, η σύγχυση συνεχίζει να υπάρχει. Θεωρούμε καλό λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε γιατί η θεωρία αξίας του Μαρξ είναι εντελώς λανθασμένη. Από εδώ και στο εξής, όποτε αναφερόμαστε στον Μαρξ θα παραθέτουμε σε παρένθεση τον εκάστοτε τόμο του «Κεφαλαίου» με λατινικά γράμματα, ακολουθούμενο από τη σελίδα στην οποία βρίσκεται το χωρίο.

Θα χρησιμοποιήσουμε επίσης στοιχεία από την ανάλυση του Eugen von Böhm-Bawerk στο «Karl Marx and the Close of His system» (1896). Αυτά θα αναφέρονται με το όνομα του συγγραφέα σε παρένθεση και μετά θα αναφέρεται η εκάστοτε σελίδα (π.χ. Böhm-Bawerk, σελ. Χ)

Ο Μαρξ και η εργασιακή θεωρία της αξίας (labour theory of value)
Από την αρχή, στο αρχικό κεφάλαιο του πρώτου τόμου του «Κεφαλαίου», ο Μαρξ περιορίζει την ανάλυσή του στον κόσμο των εμπορευμάτων, ένα υποσύνολο των αγαθών εν γένει:

«Ο πλούτος των κοινωνιών στις οποίες κυριαρχεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής εμφανίζεται ως μια τεράστια συσσώρευση εμπορευμάτων, με μία μονάδα της να αποτελεί και ένα εμπόρευμα. Συνεπώς, μια οικονομική ανάλυση της καπιταλιστικής κοινωνίας πρέπει να ξεκινήσει με την ανάλυση του εμπορεύματος». (Ι, σελ 27)

Ποια, λοιπόν, είναι τα κυριότερα χαρακτηριστικά ενός εμπορεύματος; Ένα εμπόρευμα πρέπει, καταρχάς, να είναι χρήσιμο. Πρέπει να ικανοποιεί κάποιες «ανθρώπινες ανάγκες», είτε άμεσα ως «αντικείμενο κατανάλωσης είτε έμμεσα ως μέσο παραγωγής» (I, σελ. 27). Επιπλέον, πρέπει να παραχθεί για ανταλλαγή στην αγορά. Ένα άτομο που παράγει αγαθά για να ικανοποιήσει τις δικές του επιθυμίες «δημιουργεί αξία χρήσης, αλλά όχι εμπόρευμα». Για να παράγει εμπορεύματα πρέπει να «όχι μόνο να παράγει αξία χρήσης αλλά και αξία χρήσης για τους άλλους, κοινωνικές αξίες χρήσης» (I, σελ. 30). Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά ενός εμπορεύματος αποτελούν τη βάση της θεωρίας της αξίας του Μαρξ. Η αξία χρήσης ενός εμπορεύματος βασίζεται και καθορίζεται πλήρως από τη χρησιμότητά του, από το γεγονός ότι μπορεί να τεθεί σε αιτιώδη συνάφεια με την ικανοποίηση επιθυμιών. Η αξία, με αυτή την έννοια, αναφέρεται στη σημασία που έχει ένα εμπόρευμα για την ευημερία ή την ικανοποίηση ενός ατόμου.

Διυλίζουν τον κώνωπα των Σκουριών και καταπίνουν την κάμηλο της ΔΕΗ

Όλοι έχουμε ακούσει για τα μεταλλεία χρυσού στις Σκουριές. Πως μια απο τις μεγαλύτερες επενδύσεις στην χώρα υποτίθεται ότι μολύνει το περιβάλλον και δεν ακολουθεί οικολογικά πρότυπα και ας έχει δικαιωθεί 18 φορές απο το ΣτΕ ότι τηρεί όλους τους κανονισμούς.

 Όλοι αυτοί οι δήθεν "επαναστάτες", στην πραγματικότητα ένα αμάγαλμα χρήσιμων ηλιθίων και καφενόβιων αριστερών, έχουν ένα κοινό: Μισούν οτιδήποτε ιδιωτικό, ακόμα και αν μιλάμε για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (πχ ανεμογεννήτριες).

Το μίσος τους είναι τόσο παθιασμένο που κάνουν ότι δεν βλέπουν μια άλλη απείρως μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή που συντελείται στην Δυτική Μακεδονία απο τα λιγνιτωρυχεία της ΔΕΗ. Πρόσφατα μια κατολίσθηση που προκλήθηκε απο την λειτουργία λιγνιτωρυχείου της ΔΕΗ στο Αμύνταιο προκάλεσε τεράστια καταστροφή στο περιβάλλον και μηδαμινή εντύπωση στους αλαλάζοντες ανόητους "αλληλέγγυους" του "αγώνα" στις Σκουριές.

Η περιοχή του Αμύνταιου μετά την κατολίσθηση. Η καταστροφή του περιβάλλοντος απο την κρατική ΔΕΗ αφήνει τους Σκουριομάχους παγερά αδιάφορους.

Ωστόσο, τι θα λέγατε αν μαθαίνετε ότι η κατολίσθηση είναι μια ελάσσων ζημιά μπροστά στα πολύ σημαντικότερα προβλήματα που προκαλεί η λειτουργία των λιγνιτωρυχείων; Ο περιώνυμος ΙΟΣ της Κυριακής του γνωστού Τρίμμη είχε κάνει μια έρευνα για τις επιπτώσεις του λιγνίτη στην περιοχή αλλά και στην υγεία των κατοίκων. Τα αποτελέσματα είναι πολύ ανησυχητικά και σίγουρα απείρως σοβαρότερα απο την όποια ζημιά γίνεται στις Σκουριές.

Ενδεικτικά:

Friedrich Hayek: The Socialist Roots of Nazism

It is a common mistake to regard National Socialism as a mere revolt against reason, an irrational movement without intellectual background. If that were so, the movement would be much less dangerous than it is. But nothing could be further from the truth or more misleading. The doctrines of National Socialism are the culmination of a long evolution of thought, a process in which thinkers have had great influence far beyond the confines of Germany have taken part. Whatever one may think of the premises from which they started, it cannot be denied that the men who produced the new doctrines were powerful writers who left the impress of their ideas on the whole of European thought. Their system was developed with ruthless consistency. Once one accepts the premises from which it starts, there is no escape from its logic. It is simply collectivism freed from all traces of an individualist tradition which might hamper its realization.

Though in this development German thinkers have taken the lead, they were by no means alone. Thomas Carlyle and Houston Stewart Chamberlain, Auguste Comte and Georges Sorel, are as much a part of that continuous development as any Germans. The development of this strand of thought within Germany has been well traced recently by R. D. Butler in his study of The Roots of National Socialism. But, although its persistence there through a hundred and fifty years in almost unchanged and ever recurring form, which emerges from that study, is rather frightening, it is easy to exaggerate the importance these ideas had in Germany before 1914. They were only one strand of thought among a people then perhaps more varied in its views than any other. And they were on the whole represented by a small minority and held in as great contempt by the majority of' Germans as they were in other countries.

Οι τεμπέληδες της "εύφορης" μεταπολίτευσης

Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη λέει η ντουντούκα. Σύμφωνοι. Αλλά ποιανού εργάτη. Στην Ελλάδα έχουμε δύο λογιών. Αυτούς που δουλεύουν σε ιδιώτες και πληρώνονται κατά περίπτωση... και κατά εποχή. Και εκείνους που δουλεύουν στο άχρηστο και μονίμως ζημιογόνο κράτος "επιχειρηματία" αλλά πληρώνονται κανονικά γιατί ο λαός υποχρεώθηκε να καλύπτει ζημιές και παράνομες κρατικές ενισχύσεις που ξεπερνούν τα 15 δισ. ευρώ!

Ο οποιοσδήποτε αντίλογος ανατροπής αυτής της άθλιας ψευτοσοβιετικής ελληνικής πραγματικότητας θα είναι ατυχής.

1993: Μητσοτάκης για την Ενωμένη Ευρώπη και την Ελλάδα

Θέλετε να κάνουμε μια προέκταση;

Όσοι απο εμάς ζούμε το 2000 πως θα πρέπει να είναι η Ελλάδα;

Η Ελλάδα πρέπει να είναι μέλος της Ενωμένης Ευρώπης. Η Ευρώπη θα ενωθεί. Θα θυμηθούν οι Έλληνες τα λόγια μου. Ας λένε οι μίζεροι, οι μεμψίμοιροι, οι Θωμάδες ότι δεν θα γίνει. Εγώ το έχω πει πολλές φορές. Η πολιτική βούληση υπάρχει. Η Ευρώπη οπισθοχωρεί και μετά προχωρεί με άλμα προς το εμπρός.

Στην Ενωμένη Ευρώπη η Ελλάς πρέπει να έχει θέση... Και τι σημαίνει Ενωμένη Ευρώπη;
Σημαίνει να έχουμε το νόμισμα της Ευρώπης. Σημαίνει να κυκλοφορεί το ECU (πρόδρομος του Ευρώ).

Σημαίνει να μην έχουμε πληθωρισμό. Θα έχουμε μια Ελλάδα που θα ισχύουν οι κανόνες της Ελεύθερης Οικονομίας, της Ανταγωνιστικότητας - θα δουλεύουμε βέβαια περισσότερο αλλά θα έχουμε τις Ευρωπαικές προδιαγραφές εις ότι αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα δουλεύουμε και θα παράγουμε.

Και θα έχουμε μια Ελλάδα που θα έχει αυτοκινητοδρόμους απο την Καλαμάτα μέχρι την Ειδομένη και απο την Ηγουμενίτσα μέχρι τα Τουρκικά σύνορα, που θα έχει σιδηρόδρομους. Θα έχουμε το αέριο, θα έχουμε πετύχει τον βιολογικό καθαρισμό σε όλες τις Ελληνικές πόλεις, θα έχουμε ενοποιήσει όλους τους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας αξιοποιώντας σωστά το πακέτο Ντελόρ 2

Διάβασε ακόμα:
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Ο μεγάλος μεταρρυθμιστής 

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Ο μεγάλος μεταρρυθμιστής

Η έννοια "δικαίωση" θα συνοδεύει για πολλά χρόνια το όνομα του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Δεν είναι μόνο η "προφητική" του ομιλία το 1994 στη Βουλή ότι η Ελλάδα θα καταλήξει να ζητά την βοήθεια του ΔΝΤ. Είναι πρωτίστως το μεταρρυθμιστικό έργο που ο οποίος θεμελίωσε στην 3ετή πρωθυπουργία του και ανακόπηκε πρόωρα, πριν ολοκληρωθεί και αποδώσει καρπούς.

Οι παρεμβάσεις στο συνταξιοδοτικό, στις ιδιωτικοποιήσεις, στα δημοσιονομικά, στο χρέος και στον πληθωρισμό θεωρούνται οι κομβικότερες μεταξύ δεκάδων τομών που έγιναν ή θεμελιώθηκαν μέσα σε πολύ λίγο χρόνο. Στα χρόνια που ακολούθησαν όμως πολλές αναστράφηκαν ή έμειναν στον δρόμο υπό το βάρος αντιδράσεων και πιέσεων. Ίσως αν είχαν εφαρμοσθεί εξ αρχής πολλά πράγματα στην οικονομία να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά για τη χώρα.

Πού οδήγησε ο εκτροχιασμός του χρέους το 2015

Η κυβερνητική πλειοψηφία ψήφισε πρόσφατα σειρά περιοριστικών μέτρων που εκτείνονται πέρα από το 2018 και δίνουν στο ΔΝΤ κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της ελληνικής δημοσιονομικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια. Τα δύο αυτά στοιχεία καθιστούν τη συμφωνία για κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης ένα τέταρτο μνημόνιο, το οποίο η ελληνική κυβέρνηση προσυπέγραψε προσδοκώντας μια συμφωνία αναδιάρθρωσης του επίσημου ελληνικού χρέους.

Η βέβαιη αναγκαιότητα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους είναι το αποτέλεσμα του εκτροχιασμού της ελληνικής οικονομίας το πρώτο εξάμηνο του 2015. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και του επικεφαλής του ESM, αλλά και ανεξάρτητες εκθέσεις, τα γεγονότα του 2015 αύξησαν τις μελλοντικές ελληνικές δανειακές ανάγκες κατά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, ανέτρεψαν την αναπτυξιακή δυναμική της περιόδου 2012-14 και επέφεραν βαρύ πλήγμα στην αξιοπιστία της Ελλάδας, όπως αυτή αποτυπώνεται σε σειρά δεικτών επενδυτικής εμπιστοσύνης. Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τις εκθέσεις βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους του ΔΝΤ, όπως και έγκυρων ανεξάρτητων οργανισμών (π.χ. Ινστιτούτο Bruegel), ο εκτροχιασμός του 2015 κατέστησε το ελληνικό χρέος από οριακά βιώσιμο σε εξαιρετικά μη βιώσιμο και μετέτρεψε την ανάγκη ελάφρυνσής του από πιθανή και περιορισμένη στο τέλος του 2014 σε βέβαιη και μεγάλη το καλοκαίρι του 2015. Πάνω σε αυτό το δεδομένο στηρίζεται η παρούσα συζήτηση για ελάφρυνση χρέους.

11 Αντιμνημονιακοί μύθοι που αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου και η πραγματικότητα

Παλαιότερα, πριν την επικού μεγέθους «στροφής 360 μοιρών» του Μεγάλου Καθοδηγητή Τσίπρα, θα ακούγατε αυτό τους αντιμνημονιακούς μύθους συχνά. Μιας και ο σοφός ελληνικός λαός έχει μνήμη χρυσόψαρου πιθανότατα θα τους ακούτε, φεύ, ακόμα και τώρα.

Παρακάτω θα βρείτε ένα απόσταγμα μερικών εκ των κοινότερων ψεμάτων που καλλιεργήθηκαν ή ακόμα καλλιεργούνται από τους εκπροσώπους του χυδαιότερου λαικισμού που γνώρισε η σύγχρονη Ελλάδα.

Μύθος 1: Το PSI δεν μείωσε το χρέος.

H αλήθεια είναι ότι το χρέος σε απόλυτα νούμερα μειώθηκε συνολικά κατά 125 δις με το αρχικό PSI και κατά περίπου 15 δις επιπλέον με την ανταλλαγή ομολόγων του Δεκεμβρίου 2012. Σε όρους καθαρής παρούσας αξίας, το χρέος κουρεύτηκε δυο φορές περισσότερο. To γεγονός ότι το χρέος έπεσε λιγότερο την ίδια χρονιά οφείλεται στο τότε μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα που πρόσθεσε νέο χρέος αρκετών δεκάδων δις.
Για περισσότερες λεπτομέρειες εδώ: Πόσο κουρεύτηκε το ελληνικό χρέος με το PSI και πόσο επλήγησαν ξένοι και εγχώριοι πιστωτές

ΣΥΡΙΖΑ: Κάθε μέρα πρωταπριλιά

Λαός που πίστεψε και ψήφισε τους απατεώνες που του πλάσαραν τα παρακάτω ώς απολύτως εφικτά, και εξακολουθεί να δίνει ακόμα ποσοστά κοντά στο 20% στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει καμιά ελπίδα.

Αφορολόγητο στις 12.000€ για όλους
Προοδευτική φορολόγηση με περισσότερα κλιμάκια
Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και θέσπιση Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας
Αναστολή πλειστηριασμών 1ης κατοικίας
Ρύθμιση κόκκινων δανείων (σεισάχθεια)
Καμιά φορολόγηση 1ης κατοικίας
Μείωση 30% των αντικειμενικών αξιών
Κατώτατος μισθός στα 751€
Δωρεάν ρεύμα για 300.000 νοικοκυριά
Επίδομα σίτισης για 300.000 άπορες οικογένειες
Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους
Δραστική μείωση της συμμετοχής του ασφαλισμένου στην φαρμακευτική δαπάνη
Επίδομα στέγασης σε τουλάχιστον 25.000 οικογένειες
13η σύνταξη σε συνταξιούχους με σύνταξη μέχρι 700€
Κάρτα μετακίνησης σε άνεργους και άπορους
Κατάργηση εξίσωσης φόρου πετρελάιου κίνησης / θέρμανσης
Σχέδιο για 300.000 νέες θέσεις εργασίας

Κάθε μέρα πρωταπριλιά λοιπόν.

IL

Περι του δήθεν φουσκώματος του ελλείμματος 2009

Το τελευταίο διάστημα έχει ξεσπάσει μια διαμάχη για το αν φουσκώθηκε το έλλειμμα του 2009 τεχνητά από τον πρώην διοικητή της ΕΛΣΤΑΤ Γεωργίου για να υποχρεωθούμε δήθεν να μπούμε σε μνημόνιο.

Αυτή η καραμέλα δεν είναι καινούργια, βαστάει καιρό τώρα. Από τις εποχές της αλήστου μνήμης Γεωργαντά η οποία εξαργύρωσε τους ψεκασμούς της εντασσόμενη στους Ανεξέλεγκτους Έλληνες του Καμμένου μέχρι πρόσφατα με τις κατηγορίες καραμανλικών πολιτικών (υποστηριζόμενων από διάφορους ανεξάρτητους συριζαίους) όπως πχ ο Γιώργος Μάτσος  αλλά και άλλοι.

Μια γρήγορη ματιά στα πραγματικά δεδομένα είναι αρκετή για να καταλάβουμε το μέγεθος της ανοησίας.

Οι καραμανλικοί διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους ότι το έλλειμμα του 2009 χαλκεύτηκε και εμφανίστηκε φουσκωμένο. Ωστόσο όπως φαίνεται και στο παρακάτω σχεδιάγραμμα με πηγή την ΕΚΤ το πρωτογενές έλλειμμα, δηλαδή έσοδα-έξοδα χωρίς να περιλαμβάνονται οι δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους, ανήλθαν σε 24,239 δις € το 2009, 11,230 δις € το 2008 και 4,508 δις € το 2007 (οπότε και βγήκαμε από την επιτήρηση).

Τα ερωτήματα είναι εύλογα:

Κυρίαρχες αριστερές οικονομικές φαντασιώσεις

Κατά την πρόσφατη κρίση των στεγαστικών δανείων οι κονδυλοφόροι της Αριστεράς έχουν χύσει τόνους μελάνι υποστηρίζοντας πως για όλα ευθύνη έχουν οι ανεξέλεγκτες ελεύθερες αγορές. Η τρομακτική όμως επέκταση των δίχως εγγυήσεις δανειοδοτήσεων για την απόκτηση κατοικίας στην Αμερική, και τα συνακόλουθα αδιέξοδα, προήλθαν από την κορυφή – από κυβερνητικές πρωτοβουλίες δηλαδή και από το αμερικανικό κράτος.

Με την ίδρυση των ημι-κρατικών Τραπεζών Φάννυ Μαίη και Φρέντυ Μάκ ενθαρρύνθηκε η έκδοση δανείων δίχως εγγυήσεις, σε βαθμό μάλιστα που από ένα σημείο κι έπειτα ήταν περίπου παράνομο οι Τράπεζες να μην βγάζουν πολλά τέτοια δάνεια και να αρνούνται σε άκληρους μαύρους την παροχή τέτοιων δανείων και να προτιμούνται εύποροι λευκοί. Μάλιστα οικονομολόγοι του λεγόμενου «προοδευτικού» τόξου (και Νομπελίστες μάλιστα !!) διαπίστωναν με στοιχεία πως αυτές οι Τράπεζες ήσαν απόλυτα φερέγγυες (λ.χ.Joseph Stiglitz κα, “Implications of the New Fannie Mae and Freddie Mac Risk-Based Capital Standard”, Fannie Mae Papers, τ. 1, νο. 2, Μάρτιος 2002) και πως οι επιθέσεις εναντίον τους ήταν κακόβουλες μια και αυτές δεν έδωσαν δάνεια δίχως εγγυήσεις. Κανείς όμως δεν ισχυρίσθηκε ποτέ κάτι τέτοιο. Απλά, εμφανιζόμενες σαν τριτεγγυητές – με κρατική στήριξη – τέτοιων δανείων χαλύβδωναν την αξιοπιστία τους και διευκόλυναν την γιγάντωσή και επέκτασή τους (βλ. Paul Krugman, “Fanny, Freddie and You”, New York Times, 14 Ιουλίου 2008).

Κι ο φίλος και μέντορας του πρώην Υπουργού μας των Οικονομικών, ο περίφημος αριστερός οικονομολόγος James Galbraith, δεν δίσταζε τότε να επιμένει πως οι πολιτικές εύκολης απόκτησης στέγης υπήρξαν προιόντα παρέμβασης του «φιλεύσπλαχνου» κράτους για ενίσχυση των πτωχότερων τμημάτων της κοινωνίας:

“Ο τομέας της στέγης υπάρχει στην έκταση αυτή χάρις σ’ ένα μεγάλο δίκτυο υποστηρικτικών οικονομικών θεσμών, με στήριγμα ομοσπονδιακούς μηχανισμούς ασφάλισης των πιστώσεων ….(Φάννυ Μαίη, Τζίνυ Μαίη, Φρέντυ Μάκ) που διευκολύνουν το αφορολόγητο των τόκων των σχετικών προσημειώσεων… (Μέσω όλων αυτών) τα ποσοστά αύξησης της ιδιοκτησίας αυξήθηκαν – χάρις στο κράτος, κι όχι στην αγορά» (βλ. σχετ. James Galbraith, The Predator State, σελ. 110, 2008).

Τι υποστηρίζουν οι απανταχού απολογητές της ισλαμικής τρομοκρατίας και ποιά η πραγματικότητα.

Στον απόηχο κάθε νέας ισλαμικής τρομοκρατικής επίθεσης, εμφανίζονται πάντα οι απολογητές των τρομοκρατών.

Άτομα ιδεοληπτικά που επικαλούνται διάφορες προπαγανδιστικές ανοησίες για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, να προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι το αυτονόητο, αυτό που βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια δεν είναι αυτό, αλλά είναι κάτι άλλο.

Ας δούμε μερικά απο τα συνηθέστερα δήθεν επιχειρήματα τους και πως αυτά καταρρίπτονται.

(1). "Φταίει η αποικιοκρατία και ο ιμπεριαλισμός".
Δηλαδή τα εγγόνια και δισέγγονα των αποικιοκρατικών εθνών θα πρέπει να πληρώνουν πάνω από μισό αιώνα μετά τις αποικίες που είχαν οι πρόγονοι τους. Συμφωνούμε με απόδοση ιστορικής, διαχρονικής, συλλογικής ευθύνης; Μήπως εμείς ως έλληνες, και τα ¾ της Ευρώπης μαζί μας, να ανατινάζαμε όποιον Γερμανό βρίσκαμε μπροστά μας;

Πέραν αυτού, αποικιοκρατία υπήρξε σε όλα τα μέρη της Υφηλίου. Η Κύπρος για παράδειγμα υπέφερε από την Αγγλική κατοχή. Η Ινδία ομοίως. Η Ναμίμπια το ίδιο. Το Περού απο την Ισπανία. Ακόμα και η Κίνα ασφυκτιούσε για χρόνια. Η Κορέα ήταν αποικία της Ιαπωνίας για δεκαετίες υποφέροντας τα πάνδεινα. Στις χώρες αυτές δεν εμφανίστηκαν εξτρεμιστές τρομοκράτες ίδιας υφής με του ισλαμιστές-τζιχαντιστές. Δεν πήγε ο Κορεάτης να ανατινάξει αθώους στο μετρό του Τόκιο.

Αυτού του είδους η τρομοκρατία συνδέεται αποκλειστικά με εκδοχές του Ισλάμ το οποίο αποτελεί το υπόβαθρο και το κίνητρο της. Για παράδειγμα, οι Πακιστανοί χριστιανοί που μετράνε 70 νεκρούς απο την τελευταία επίθεση αυτοκτονίας ήταν αποικιοκράτες;

Ακόμα και ένας μονοκύτταρος οργανισμός θα το έβλεπε αυτό. Εσύ, όχι;

(2)."Η Ευρώπη δεν ενσωμάτωσε τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς".

Όταν έκλαψε ο Κέυνς

Προ ημερών, σε μία ραδιοφωνική συζήτηση, ένας πολύ καλός δημοσιογράφος, υποστήριζε, με επιμονή, μία άποψη που είναι πολύ γνωστή και διαδεδομένη, όσον αφορά την οικονομική κρίση και τις επιβαλλόμενες πολιτικές για την αντιμετώπισή της. Έλεγε ότι εκείνο που μπορεί να δώσει τη λύση στο πρόβλημα θα ήταν η τόνωση της "ενεργού ζητήσεως", (δηλαδή, με τη γνωστή λαϊκή έκφραση το "να πέσουν λεφτά στην αγορά"), ώστε να αυξηθεί ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων και να μειωθεί η ανεργία. Αυτή είναι βέβαια μία άποψη που ακούγεται πολύ συχνά και αποτελεί σταθερή επωδό δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών οικονομολόγων, αφού, υποτίθεται, πως είναι εμπνευσμένη από την θεωρία του Κέυνς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, μάλιστα, και στην θέρμη του λόγου του, ο καλός δημοσιογράφος, έφθασε να υποστηρίξει την πιο ριζοσπαστική μορφή της συγκεκριμένης πολιτικής, εκεί που ο Κέυνς συναντάται με τον θεωρητικό του αντίπαλο, τον Φρήντμαν: την ενίσχυση των εισοδημάτων του πληθυσμού με τη διασπορά στην οικονομία χρημάτων τα οποία πέφτουν (μεταφορικά βεβαίως) από τον ουρανό. (Το περίφημο helicopter money).

Είναι όμως αυτή η πρόταση για την ελληνική οικονομία σωστή; Ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν είναι. Και αυτό όχι μόνο γιατί στην πιο απλοϊκή της μορφή συγγενεύει στενά με τη δημώδη άποψη ότι η Γερμανία, φερ’ ειπείν, έχει υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα από την Ελλάδα γιατί εκεί υπάρχει πολύ χρήμα σε αντίθεση με εδώ που είμαστε φτωχοί, και μας τα παίρνουν κιόλας οι τροϊκανοί! Αλλά και διότι, ακόμη και στη λόγια εκδοχή της, που εκτός από τον καλό δημοσιογράφο την υποστηρίζουν και την υπερασπίζονται ακόμη και ακαδημαϊκοί οικονομολόγοι, είναι λάθος για δύο πολύ σοβαρούς λόγους. Πρώτον διότι παρερμηνεύει τον ίδιο τον Κέυνς. Δεύτερον διότι εκτιμά λανθασμένα την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις αιτίες της ελληνικής κρίσης.

Ποιά είναι η βασική ιδέα της θεωρίας του Κέυνς; Η ιστορία ξεκινάει από λίγο πιο μακριά. Το 1803 ένας Γάλλος οικονομολόγος, ο Ζαν Μπατιστ Σαί διατύπωσε μία θεωρία που έμεινε γνωστή με το όνομά του ("ο νόμος του Σαι" αλλά και "ο νόμος των διεξόδων"). Σύμφωνα με αυτήν η αγορά κάθε προϊόντος δεν μπορεί να γίνει παρά μέσω της αξίας ενός άλλου προϊόντος και το χρήμα δεν είναι παρά το "όχημα" μέσω του οποίου λαμβάνει χώρα η ανταλλαγή αυτή. Από τη στιγμή, δηλαδή, που κάποιος ξεκινά να δημιουργήσει κάτι (ή πουλάει την εργατική του δύναμη για να δημιουργηθεί), σκοπός του δεν μπορεί να είναι παρά να το ανταλλάξει, χρησιμοποιώντας το ενδιάμεσο του χρήματος, με κάτι άλλο που το έχει ανάγκη και θα του είναι χρήσιμο και ωφέλιμο. Συνεπώς, σύμφωνα με τον "νόμο του Σαί", δεν μπορεί να υπάρχει κρίση η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι προϊόντα που παρήχθησαν μένουν απούλητα, σε όλους τους κλάδους της οικονομίας. Αυτή η άποψη, την οποία κάποιοι οικονομολόγοι του 19ου αιώνα την απέρριψαν αλλά οι περισσότεροι την αποδέχθηκαν, ουσιαστικά κατέστη η κεντρική ιδέα της ορθόδοξης οικονομικής σκέψης, την οποία ο Κέυνς ονόμασε "κλασική" και ήρθε να ανατρέψει με την ριζοσπαστική θεωρία του την δεκαετία του 1930.

10 φράσεις του Μίλτον Φρήντμαν που κάνουν έξαλλους τους αριστερούς

1. “The Great Depression, like most other periods of severe unemployment, was produced by government mismanagement rather than by any inherent instability of the private economy.”

One of the favorite arguments of modern leftists is that the Great Depression was somehow caused by an “unfettered” free market in the 1920s. Needless to say, this is blatantly false, as Friedman points out in this quote from the 1962 classic, Capitalism and Freedom. It was rather the excessive government entanglements instigated by the Wilson, Hoover and Roosevelt Administrations which created, and later prolonged, the Depression.

2. “The world runs on individuals pursuing their self interests. The great achievements of civilization have not come from government bureaus. Einstein didn’t construct his theory under order from a bureaucrat. Henry Ford didn’t revolutionize the automobile industry that way.”

Friedman made this quote in an interview with Phil Donahue in 1979. Leftists love to decry “greed” and “selfishness” as reasons why the government must get involved in what should otherwise be private affairs. However, as Friedman points out, while alluding to Adam Smith‘s “invisible hand,” personal initiative is what drives others to do good for society, sometimes unintentionally. Even the most selfish and loathsome individual must please others if they wish to get ahead.

Τι είναι ο «Πολιτιστικός Μαρξισμός»

Σαν μια γενική θεώρηση, ο «Πολιτιστικός Μαρξισμός» (Cultural Marxism) είναι η υπεράσπιση, προώθηση και εφαρμογή της Κριτικής Θεωρίας, και εν γένει η πολιτιστική, πολιτική και ακαδημαϊκή επιρροή διαφόρων ομάδων και κινημάτων εντός της μοντέρνας αριστεράς.

Οι ρίζες του πολιτιστικού μαρξισμού βρίσκονται στην επονομαζόμενη Σχολή της Φρανκφούρτης. Ο όρος εμφανίστηκε αρχικά ανεπίσημα για να περιγράψει τους «στοχαστές» που σχετίζονται με το Ινστιτούτο Κοινωνικών Μελετών του πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης(Goethe-Universität) την περίοδο του Μεσοπολέμου.

Αυτή η Σχολή έβλεπε με κριτικό τρόπο τόσο τον Καπιταλισμό όσο και τον Σοβιετικό Σοσιαλισμό και προσπάθησε να αντιμετωπίσει τα θεωρούμενα ως μειονεκτήματα του κλασσικού μαρξισμού ως μέσο επιδίωξης μιας κοινωνικής αλλαγής.

Η σκέψεις τους έγιναν γνωστές ως «Κριτική Θεωρία». Ο επακριβής προσδιορισμός και κατηγοριοποίηση της Κριτικής Θεωρίας είναι ιδιαίτερα δύσκολη γιατί αφορά ένα μεγάλο εύρος ιδεών, ατόμων και προσεγγίσεων. Η βασικότερη πτυχή της κοινή σε όλες της τις εκδοχές είναι η δημιουργία διεπιστημονικών θεωριών που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως εργαλεία κοινωνικού μετασχηματισμού.

Από μια τριχιά κρέμεται η επιβίωση της Δύσης

Για τις ανάγκες του νέου μου βιβλίου για το Αζερμπαϊτζάν, συνομίλησα προ καιρού με ένα μετριοπαθή αλλά πιστό μουσουλμάνο της κοινότητας του Αμπού Μπεκρ, στο Μπακού, που δεν μάσησε τα λόγια του:

"Εδώ στο Αζερμπαϊτζάν έχουμε εξασφαλίσει μια πραγματική όαση μετριοπάθειας και ηρεμίας. Τα πράγματα όμως δεν είναι παντού και για πάντα έτσι. Εσείς στη Δύση" μου σημείωσε με έμφαση, "κρίνετε τα πράγματα μέσα από τις δικές σας θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες και αντιλήψεις. Γι’ αυτό και συνήθως δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς συμβαίνει".

"Μα αντιδρούμε με ανθρωπισμό και με στήριγμα την ανοχή" του αντέτεινα.

"Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα σας" αποκρίθηκε. "Οι μουσουλμάνοι στη Δύση δεν ενσωματώνονται στον δικό σας τρόπο ζωής και στις δικές σας αξίες και αρχές. Κι αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο, διατηρώντας άσβεστες και τις αντιλήψεις άλλα και το μίσος που τους πλημμυρίζει. Εσείς σκέφτεστε ανθρωπισμό, λχ με τους πρόσφυγες, κι εισπράττετε τρομοκρατική βαρβαρότητα και φόνους. Απλά και μόνο επειδή είσαστε Δυτικοί και όχι μουσουλμάνοι. Οφείλετε να κατανοήσετε κάποιες θεμελιώδεις ισλαμικές αρχές. Που δεν μπορεί να τις απεκδυθεί κανένας αφοσιωμένος στις παραδόσεις μουσουλμάνος, όπου κι αν βρίσκεται. Λ.χ. η αρχή της "μετακίνησης" (χαιζίρια).

Σύμφωνα με το Κοράνι και πολλά "χαντίντ" (πράξεις κι ερμηνείας των εφαρμογής των κανόνων) αποτελεί ιερή υποχρέωση για κάθε πιστό η μετεγκατάσταση σε κομμάτια γης που δεν είναι, καθ’ όλον η εν μέρει, ελεγχόμενα από το Ισλάμ. Με βάση τις εντολές της "ντα’ ουα", που αποτελούν ένα είδος ισλαμικής επιταγής, όλοι αυτοί οφείλουν να εργασθούν για την διάδοση του μηνύματος του Ισλάμ και την εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού κράτους".

"Εννοείς δηλαδή πως η ροή μεταναστών ή προσφύγων γίνεται βάσει σχεδίου για την εσωτερική υπονόμευση των δυτικο- χριστιανικών χωρών;"