Ο Κικέρων για τους Έλληνες

Ο Κικέρων (Marcus Tullius Cicero, 106-43 π.Χ) ήταν ένας από τους επιφανέστερους άνδρες της Ρώμης κι ο κορυφαίος από τους ρήτορες της αρχαιότητας μετά τον Έλληνα Δημοσθένη.

Σπούδασε στη Ρώμη και στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε μαθήματα των μεγαλύτερων ρητόρων και φιλόσοφων της εποχής του κι ασχολήθηκε με τη ρητορική και τη φιλοσοφία.
Θαύμαζε τον ελληνικό πολιτισμό και σε αυτόν αποδίδεται η φράση «Ει θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται.»

Ο Κικέρων γνώριζε καλά τους Έλληνες της εποχής και τους απέδιδε σε διάφορους λόγους του ορισμένα χαρακτηριστικά που, κατά την γνώμη μου, αρκετοί από τους σημερινούς Έλληνες μπορούν κάλλιστα να αναγνωρίσουν στους εαυτούς τους ή στους διπλανούς τους.

Οι Έλληνες κατά τον Κικέρωνα:

Η απόδειξη της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού

Στην πάντοτε επίκαιρη συζήτηση περί ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού, συμβάλει ένα περιστατικό που πιστοποιεί τη γνησιότητα του DNA των συγχρόνων Ελλήνων και το οποίο αναφέρει ο μεγάλος Αμερικάνος συγγραφέας, ιστορικός και φιλόσοφος Γουίλ Ντιράν (1885 - 1981) στην «Ιστορία του Πολιτισμού»:

Ο Τίτος Κόιντος Φλαμινίνος, ο πλέον φιλικά διακείμενος προς τους Ελληνες Ρωμαίος στρατηγός, συναντήθηκε το 197 π.Χ. με τον στρατό του Φιλίππου στη θεσσαλική τοποθεσία Κυνός Κεφαλαί, όπου και κατήγαγε νίκη περιφανή. Τότε, εκπλήσσοντας τους Ελληνες, ίσως και τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, διατήρησε στον θρόνο του τον Φίλιππο και προσέφερε ανεξαρτησία στην Ελλάδα.

Graeculi Esurientes - Οι γραικολιγούριδες

Ο ποιητής Decimus Junius Juvenalis (1-2ος αιώνας μ.Χ., γνωστός στα μέρη μας ως Ιουβενάλης) το έγραψε πριν 19 αιώνες στα λατινικά. Αφορά τον κατακλυσμό της Ρώμης απο Έλληνες.
Ο καθηγητής Θ. Παπαγγελής μετάφρασε με, όπως φαίνεται, τρελό κέφι.

********

Φεύγει απ τη Ρώμη ο φίλος μου ο Ουμβρίκιος, κι έχω μεγάλη στενοχώρια·
στην πόλη ετούτη μεγαλώσαμε μαζί, τώρα θα ζούμε χώρια.
Όλα τα υπάρχοντα του σε μιαν άμαξα· ο αμαξάς μπροστά οι δυο μας πίσω,
στης πόλης φτάσαμε την έξοδο –πήγα ως εκεί να τον ξεπροβοδίσω.